Pokazywanie postów oznaczonych etykietą bezmięsne. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą bezmięsne. Pokaż wszystkie posty

środa, 14 marca 2012

sałatka na przednówek


Świat powoli budzi się do życia.
Wiosna zbliża się wielkimi krokami.
O tej porze roku kiełkownica w mojej  kuchni pracuje na pełnych obrotach.
Obecny wysiew to rzodkiewka, brokuł i rzeżucha (czy wiecie, że jest ona bliską krewną kapusty?)

W oczekiwaniu na pierwsze oznaki wiosny - sałatka, która pomoże nam w walce z przesileniem i wszędobylskimi wirusami.
Cykoria, pieczone buraki, ogórki kiszone, nać pietruszki, rzeżucha - samo zdrowie!
























 
Sałatka z cykorią, burakiem i rzeżuchą

1 główka cykorii
1 jabłko
1 pieczony burak
2 ogórki kiszone
garść szczypiorku
garść natki pietruszki
garść rzeżuchy

sos:
200 ml gęstego jogurtu naturalnego
2 łyżki soku z cytryny
1 łyżeczka miodu
sól, pieprz

Cykorię rozdzielam na osobne listki, moczę 5 minut w zimnej wodzie, osączam i kroję na 1-2 cm kawałki, dodaję pokrojone w kostkę jabłko, ogórki, buraka, posiekaną pietruszkę, szczypiorek i rzeżuchę. Całość polewam sosem i pozostawiam na 10 minut, żeby się przegryzło.
Sałatka dobrze smakuje również z dodatkiem jajka. Smacznego!

poniedziałek, 7 marca 2011

tagliatelle all'arrabbiata po mojemu


Danie z cyklu fast food. Makaron w pysznym, lekkim, paprykowo - pomidorowym sosie.
W opcji premium w wersji z domowym makaronem ;-)
Naprawdę warto!

Tagliatelle all'arrabbiata
(porcja dla 4 osób)
4 łyżki oliwy
3 średnie podłużne słodkie papryki (czerwone, pomarańczowe)
1 średnia cebula
2 ząbki czosnki
3 papryczki piri piri
1 puszka dobrej jakości pomidorów (400g)
sól, pieprz do smaku
do posypania:
pęczek natki pietruszki
100 g sera pecorino (ewentualnie parmezanu)
500g makaronu tagliatelle  (przepis na makaron klik)
Paprykę myjemy, wykrajamy gniazda nasienne, kroimy w kostkę.Cebulę i czosnek drobno siekamy. Na patelni z grubym dnem rozgrzewamy oliwę, wrzucamy paprykę i cebulę i smażymy na niewielkim ogniu pod przykryciem, aż zmięknie (ok 7-10 minut), dodajemy czosnek, posiekaną papryczkę piri piri i przesmażamy dalsze 2 minuty. Następnie wrzucamy pokrojone pomidory, dusimy całość kolejne 10 minut. Przyprawiamy solą i pieprzem do smaku. Lekko studzimy i całość dokładnie miksujemy blenderem.
Makaron gotujemy al dente,odcedzamy i mieszamy z ciepłym sosem. Całość posypujemy porządnie serem pecorino i natką pietruszki. Pycha!

poniedziałek, 21 lutego 2011

gravad lax. sałatka z grzankami i rukolą.


Dziś gravlax (gravad lax) czyli klasyczny nordycki przysmak.
Potrawa banalnie prosta w przygotowaniu.
W smaku zaś - bajecznie pyszna i uzależniająca.
Świetnie smakuje zarówno na ciemnym pieczywie, jak również w różnego rodzaju sałatkach.
Naprawdę polecam!

Gravlax (gravad lax)
czyli łosoś marynowany w koprze i soli

1 kg filetu z surowego łososia ze skórą
1 spory pęczek kopru
2 łyżki grubej soli
4 łyżki cukru
30 ml wódki (żubrówka)
1 łyżka świeżo mielonego różowego pieprzu

Filet oczyszczam z ości, przekrajam na pół. Mieszam razem sól, cukier, wódkę i pieprz. Grubo smaruję obydwie części łososia marynatą, następnie na jedną część kładę koper (posiekałam, ale można położyć gałązki w całości), przykrywam drugim filetem. Całość ściśle zawijam w folię spożywczą, przyciskam deseczką, obciążam i wkładam do lodówki na 2 dni, przewracając rybę co 12 godzin. 

























Do ryby tej genialnie pasuje słodki sos musztardowo - koperkowy.

Hovmästarsås
(przepis ze strony Palce lizać)


2 1/2 łyżki startej cebuli na drobnej tarce
2 1/2 łyżki pokrojonego koperku
1 1/4 łyżeczki musztardy Dijon
1 1/4 łyżeczki miałkiego cukru
8 łyżeczek białego octu winnego
sól do smaku
Mieszam składniki, polewam nim płaty łososia. Podaję z ciemnym pieczywem.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
I jeszcze do kompletu przepyszna sałatka z gravlaxem.
 
Sałatka z marynowanym łososiem, jajkiem i rukolą
(porcja dla 1 osoby)
2 skośne kromki bagietki
1/2 łyżeczki masła
1 garść radicchio
1 garść rukoli
1 garść pomidorków koktajlowych
1 jajko ugotowane na półtwardo
6 plastrów gravlaxa
3 łyżki sosu hovmästarsås
Bagietkę smarujemy masłem i wkładamy do piekarnika nagrzanego do 200C  (funkcja grill) na ok. 2-3 minuty. Grzanki kroimy na pół, rozkładamy na talerzu. Na nich układamy radicchio, rukolę, jajko (włożone do gorącej wody i gotowane ok. 6 minut), i marynowanego łososia.
Całość polewamy sosem i zajadamy ze smakiem.
 
 

wtorek, 8 lutego 2011

prowansalskie pissaladières. i znów Roux.

Dziś taka trochę inna pizza. Bez pomidorów i sera!
Za to z ogromną ilością karmelizowanej cebuli, anchois i czarnych oliwek (czyli zdecydowanie moje smaki!). Danie popularne we francuskiej Prowansji, spotykane także we włoskiej Ligurii (w San Remo ponoć serwuję się ją z dodatkiem mozarelli).
Kolejny bezbłędny przepis z książki M. Roux "Ciasta". W swojej wersji zwiększyłam nieco sugerowaną ilość ciasta (zamiast 200 g - 300 g) i zmieniłam temperaturę i czas jego pieczenia (zdecydowanie lepiej smakuje mi pizza pieczona na kamieniu w bardzo wysokiej temperaturze).

Prowansalskie pissaladières
Ciasto na pizzę:
Etap I:
150 g mąki
110 ml wody
7g świeżych drożdży
Uwaga: Na tym etapie suma temperatur wody, mąki i powietrza powinna wynosić 64C.
Wsypujemy mąkę do miski, robimy w niej zagłębienie i wsypujemy rozdrobnione drozdże. Następnie wlewamy odrobinę wody i  dobrze mieszamy z drożdżami. Partiami dolewamy pozostałą wodę, mieszając ciasto czubkami palców jednej ręki. Nie przerywamy, aż ciasto będzie gładkie i jednorodne. Przykrywamy miskę folią i odstawiamy do wyrośnięcia w ciepłe miejsce na 8-12 godzin.
Etap II:
7g soli
8 g cukru pudru
20 g oliwy extra virgin
40 g mąki
Na oprószonej mąką stolnicy uderzamy ciasto jedną ręką, a drugą podwijamy je równocześnie pod spód. W trakcie pracy dodajemy stopniowo sól, cukier i oliwę, a na koniec mąkę. Mieszamy i zagniatamy, aż ciasto będzie elastyczne, jędrne i nieco lepkie w dotyku. Przykrywamy folią i pozostawiamy w temperaturze pokojowej na godzinę.


Farsz:
100 ml oliwy light (dałam olej arachidowy)
800g cebuli, pokrojonej w bardzo cienkie paseczki
2 ząbki czosnku
18 sztuk filetów anchois
bouquet garni (kilka gałązek natki pietruszki, tymianku, oregano, kilka łodyg kopru włoskiego, dwa liście laurowe)
sól, świeżo zmielony pieprz
40 małych czarnych oliwek (najlepiej nicejskich - dałam suszone Sacla)
1 łyżka drobno pokrojonego świeżego tymianku

Rozgrzewamy oliwę w rondlu o grubym dnie. Dodajemy cebulę, czosnek, bouquet garni, lekko doprawiamy solą. Przykrywamy i podgrzewamy 2 godziny na bardzo małym ogniu, mieszając co 20 minut. Cebula nie powinna się zezłocić. Gdy będzie bardzo miękka, przekładamy ją do miski i usuwamy czosnek i przyprawy. Odstawiamy na sitku, by ostygła.
Na oprószonej mąką stolnicy rozwałkowujemy połowę ciasta na prostokąt 30x15 cm. Posypujemy lekko mąką, owijamy luźno wokół wałka, przenosimy na blachę do pieczenia i ostrożnie rozwijamy (rozwałkowałam ciasto bezpośrednio na papierze do pieczenia, który następnie umieściłam na mocno rozgrzanym kamieniu). Powtarzamy to samo z drugą połową ciasta i wstawić do lodówki na 20 minut.
Rozgrzewamy piekarnik (bez termoobiegu) do temperatuy 200C (w mojej wersji 250C). Rozmieszczamy równomiernie cebulę na obu płatach ciasta, na wierzchu układamy filety anchois, tworząc ozdobną kratkę. W środku każdej części kładziemy oliwkę (większe oliwki dzielimy na części, nicejskie pozostawiamy w całości). Pieczemy 10 minut (w temperaturze 250C zajmuje to 5-7 minut), po wyjęciu od razu posypujemy świeżym tymiankiem. Kroimy każdą pizzę na 4 części. Podajemy bardzo gorące.
Smacznego!

sobota, 29 stycznia 2011

ptysie z serem i pieczarkami. M.Roux

"Ciasta pikantne i słodkie" Michael Roux to książka wyjątkowa.
Przepiękne tarty, ciasta francuskie,różnorakie ptysie, pasztety, pizza...
Cudowne zdjęcia i sprawdzone przepisy Mistrza (niestety, z lekkimi niedociągnięciami ze strony tłumaczy).
Wszystko to sprawia, że od tygodnia nie mogę oderwać od niej wzroku.
Co gorsza, sprowokowała mnie do spędzenia w sobotę 13(!) godzin w kuchni.
Piekłam dziś bez opamiętania. Jak szalona!

Na pierwszy ogień poszły ptysie.
Przyznam się z ręką na sercu, że w życiu nie robiłam ciasta ptysiowego.
Okazało się ono szybkie, łatwe i przyjemne. I niesłychaaanie pyszne.
Całość, z farszem pieczarkowym, smakuje niebiańsko.
Trudno się oderwać zarówno duzym i małym...
Ptysie te smakują  wybornie zrówno w towarzystwie przeróżnych sałat, jak również jako dodatek do rosołu (u mnie znów z bażanta), czy też czystego barszczu.  
Są naprawdę świetne.

Ptysie z serem i pieczarkami
(porcja na 40 sztuk)

przepis na ciasto:
125 ml mleka
125 ml wody
100 g masła pokrojonego w kostkę
1/2 łyzki soli
1 łyżka cukru pudru
150 g mąki
4 jaja
1 żółtko roztrzepane z 1 łyżką mleka
120 g sera ementaler comte, startego
mała szczypta pieprzu kajeńskiego
szczypta świeżo startej gałki muszkatołowej

Piekarnik rozgrzać do 180C. Blachy do pieczenia wyłożyć pergaminem.
Wymieszać w rondlu mleko, wodę, masło, sól i cukier, podgrzewać na wolnym ogniu. Doprowadzić do wrzenia i natychmiast zdjąć z kuchenki. Wsypać mąkę i mieszać drewnianą łyżką, aż ciasto będzie gładkie. Umieścić rondel na średnim ogniu i podgrzewać, stale mieszając ok. 2 minut, aby osuszyć ciasto. Przenieść je do miski. Wbijać po jednym jajka, energicznie ubijając drewnianą łyżką (uzyłam miksera). Gdy składniki się połączą, ciasto powinno być gęste, gładkie i błyszczące.  Do ciepłego ciasta dodać 90 g sera, pieprz kajeński i gałkę muszkatołową, wymieszać.
Umieścić ciasto w woreczku z centymetrowym otworem i wycisnąć na blasze niewielkie kopczyki (należy zachować ok. 4-5-centymetrowe odstępy, ponieważ ciasto w trakcie pieczenia zwiększa swoją objętość niemal trzykrotnie). Posmarować żótkiem roztrzepanym z mlekiem i zrobić grzbietem widelca niewielki znak na wierzchu każdego z nich. Posypać pozostałym serem. Piec 20 minut na termoobiegu (piekłam oddzielnie każdą blachę), aż ptysie będą suche i chrupkie na zewnątrz, ale jeszcze miękkie w środku (muszą się wyraźnie zarumienić). Przenieść na kratkę do wystygnięcia.

przepis na farsz:
60g masła
500 g młodych pieczarek, bardzo drobno posiekanych
40 g szalotek, bardzo drobno posiekanych
300 ml śmietany kremówki (36%)
2 łyżki posiekanej natki pietruszki
sól, świeżo zmielony pieprz

Rozpuścić masło na patelni, wrzucić pieczarki i smażyć na średnim ogniu, mieszając od czasu do czasu, aż cały płyn wyparuje. Dodać szalotki i trzymać na ogniu jeszcze 2 minuty (trzymałam nieco dłużej), a następnie dodać śmietanę i dusić kolejne 5 minut. Posypać pietruszką, doprawić do smaku i dobrze wymieszać.

Czubkiem noża wyciąć ostrożnie niewielki otwór w dnie każdego ptysia (w przypadku, gdy mamy w rękawie specjalną końcówkę do nadziewania nie jest to konieczne).Ciepłą masę pieczarkową umieścić w woreczku z centymetrowym otworem i wcisnąć do wnętrza ciasteczek. Podawać od razu.
Smacznego!


poniedziałek, 17 stycznia 2011

z cyklu: brzydkie, ale dobre!


Zdecydowanie nie jest to danie z cyklu "miss elegancji".
Jest to jednak jedyna jego wada.
Jest naprawdę pyszne, zdrowe, proste w przygotowaniu i do tego tanie :-)
Oczywiście nie muszę dodawać, że znika z talerzy w oka mgnieniu.

Liście kapusty pekińskiej zapiekane z kaszą gryczaną
 i tymiankowym sosem z suszonych prawdziwków
(porcja dla 4 osób)
1 szklanka prażonej kaszy gryczanej
ok 40 g suszonych prawdziwków
3 średniej wielkości cebule
3 łyżki masła klarowanego + 1 łyżka masła do gotowania kaszy
1 jajko
1 marchew
1/2 pietruszki
5 cm pora
2 ząbki czosnku
300 ml śmietanki 30%
2 łyżki mąki
10 gałązek świeżego tymianku
sól, świeżo zmielony pieprz
garść pomidorków koktajlowych (można pominąć)

Kaszę gryczaną zalewam 2 szklankami zimnej wody, dodaję sól i łyżkę masła, doprowadzam do wrzenia i gotuję na małym ogniu pod przykryciem ok. 5 minut. Następnie zdejmuję z ognia, zawijam szczelnie w koc, wstawiam pod pierzynę :-D i zostawiam na kilka godzin, żeby doszła. (najlepiej ugotować ją wieczorem i pozostawić na noc).
Grzyby zalewam niewielką ilością gorącej wody i również zostawiam na noc. Następnie gotuję ok. 30 minut, aż będą całkiem miękkie. Studzę, odcedzam na sicie. Wodę z gotowania zostawiam w garnku.
Kapustę pekińską rozdzielam na pojedyńcze liście, wrzucam do osolonego wrzątku na ok 2-3 minuty. Wyjmuję i pozostawiam do osuszenia.
W międzyczasie kroję w drobną kostkę dwie cebulę, siekam grzyby oraz tymianek. Rozpuszczam na patelni masło (2 łyżki), wrzucam cebulę, smażę ok. 5-10 minut na małym ogniu, aż będzie miękka, ale nie zdąży zbrązowieć. Na ostatnie 2 minuty wrzucam połowę tymianku i pieprz. Następnie dodaję 3/4 grzybów i smażę jeszcze ok 2 minut. Całość dodaję do kaszy, wbijam surowe jajko, wyrabiam farsz. Dodaję sól i pieprz, jeśli to konieczne.
Garnek rzymski namaczam w zimnej wodzie przez ok. 10 minut. Wykładam w nim warstwami kapustę i farsz, a na każdej warstwie układam po kilka plasterków marchwi, pietruszki i pora. (oczywiście możemy zapiekać potrawę w innym naczyniu z pokrywką - wtedy sugeruję wysmarować je dodatkowym masłem).
Na wierzch rzucam przepołowione pomidorki koktajowe i lekko rozgnieciony czosnek w łupinach. Całość przykrywam i wkładam do zimnego piekarnika, nastawionego na 180C. Piekę ok. 45 minut (licząc od momentu rozgrzania się piekarnika).
W trakcie pieczenia robię sos: na pozostałym maśle podsmażam 1 cebulę (5-10 minut), dodaję tymianek i po chwili mąkę. Mieszam i podsmażam jeszcze 2 minuty, dodaję wodę pozostałą z gotowania grzybów, wymieszaną ze śmietaną (zimne). Całość doprowadzam do wrzenia, ciągle mieszając. Jeżeli sos jest za gęsty, dodaję nieco wody. Doprawiam do smaku solą i świeżo zmielonym pieprzem. Tak przygotowanym sosem zalewam zapiekankę i piekę całość bez przykrycia jeszcze 10-15 minut na funkcji grill+termoobieg.
Jest naprawdę pyszne!

***
Danie bierze udział  w akcji: "Brzydkie, ale dobre"

sobota, 4 grudnia 2010

gulasz z dorsza a'la Jamie O.


Mróz skrzypi pod nogami, wiatr hula w kominie, mój organizm woła "rozgrzej mnie"!
Zima w moim domu to zdecydowanie nie jest pora na dietetyczne sałatki.
Ich miejsce zastepują wszelkiego rodzaju rozgrzewacze - gorące zupy, pieczone mięsa, kremowe sosy i wszelkiego rodzaju gulasze.
Dziś gulasz z północy - ze świeżym dorszem (jeszcze lepiej ze sztokfiszem - ale o nim można chyba tylko pomarzyć), ziemniaczkami, cukinią, podlany białym winem. Jest naprawdę pyszny, i dosyć szybki w przygotowaniu. Oryginalny przepis pochodzi z tej strony. U mnie - z małymi modyfikacjami.

Gulasz z dorsza a'la Jamie O.
1 cebula
1 por
4 łyżki klarowanego masła (w oryginale - oliwa)
2 średnie cukinie
1 kg ziemniaków
2 filety anchovies
1 kielkiszek białego wina
500 ml bulionu warzywnego
250 ml mleka
250 ml śmietanki 30% (u Jamiego - także mleko)
sól, świeżo zmielony pieprz
1 kg filetów z dorsza
spora garść natki pietruszki
spora garść dymki
sok z 1/2 cytryny

Cebulę i pora drobno siekamy, cukinię ścieramy ta tartce (duże oczka). W rondlu rozpuszczamy masło, dodajemy cebulę i pora, smażymy na niewielkim ogniu ok. 5 minut, żeby warzywa zmiękły. Następnie dodajemy cukinię i pokrojone w kostkę 2 cm ziemniaki. Całość mieszamy i podsmażamy kolejne 5-7 minut, następnie dodajemy posiekane anchovies. Mieszamy wszystko, zwiększamy ogień i podlewamy lampką wina. Gotujemy, aż wino wyparuje. Następnie dodajemy bulion, mleko, śmietanę i gotujemy całość ok. 30 minut (aż ziemniaki będą miękkie). Doprawiamy solą i pieprzem. Po tym czasie dodajemy sprawione, pokrojone na spore kawałki filety z dorsza, przykrywamy i dusimy wszystko ok. 15 minut (staramy się mocno nie mieszać, żeby ryba się strasznie nie rozpadła). Gulasz nakładamy do misek, skrapiamy sokiem z cytryny i posypujemy zieleniną.
Smacznego!

czwartek, 18 listopada 2010

gruszki. gorgonzola. rukola


Pamiętam czasy, kiedy żeby dostać świeżą rukolę trzeba było jechać w sobotę na Szembeka, gdzie na rogu starsza pani sprzedawała wiązanki wprost ze swego ogródka.
Teraz, ku mojemu ogromnemu zadowoleniu, rukola jest dostępna zawsze i wszędzie.
Skrzętnie więc z tego korzystam i "pałaszuję" ją pod każdą postacią - na kanapkach, w sałatkach no i oczywiście na pizzy!
Dziś przedstawiam hit tegorocznej jesieni - połączenie moich ulubionych smaków czyli gruszka, winogrona, rukola i oczywiście niezastąpiona, jedyna w swoim rodzaju GORGONZOLA.
Taka sałatka to idealny zastrzyk energii na listopadową pluchę. Polecam!

Sałatka z rukolą, gruszką, gorgonzolą i winogronami
(porcja dla 1 osoby)

2 garście rukoli
1 garść sałaty lodowej
1 mała kiść winogron czerwonych
1/2 marynowanej gruszki *
50 g sera gorgonzola
sos: 1 łyzeczka miodu, 1 łyżeczka musztardy dijon, 1 łyżeczka białego octu winnego balsamicznego, 50 ml oliwy z oliwek, sól, pieprz czerwony

Skałdniki układamy w miseczce, ser kroimy na niewielkie kawałki, gruszki na plasterki, winogrona na połówki, polewamy dobrze wymieszanym sosem (nie może się rozwarstwiać).

* Oczywiście do sałatki można dodać gruszkę surową (wtedy polecam jeszcze dodanie garści prażonych orzechów lub migdałów - ja zwykle używam niesolonych pistacji), jednak jako że posiadam w mojej piwniczce przepyszne domowe gruszki marynowane - nie zawahałam się ich użyć. Gruszki są bardzo aromatyczne, więc zrezygnowałam z dodania orzechów.

I jeszcze z cyklu "Tajemnice przepastnej piwnicy":


 
Gruszki z imbirem (autor: M. Kuroń)

1 kg twardych gruszek
350 ml octu winnego 6%
350 ml wody
250 g cukru
skórka otarta z 1/2 cytryny
6 gożdzików
kawałek korzenia imbiru (2 cm)
kawałek kory cynamonowej (5 cm)
szczypta gałki muszkatołowej

Obrany imbir kroimy w cienkie paseczki. Cytrynę po umyciu obieramy cieniutko ze skórki. Przygotowujemy zalewę: wlewamy do rondelka ocet, wodę, dodajemy imbir, skórkę z połowy cytryny, cynamon i szczyptę gałki muszkatołowej. Zagotowujemy i odstawiamy do ostudzenia. Gruszki obieramy, kroimy na pół, usuwamy z nich gniazda nasienne oraz włókna wraz z ogonkiem. W każdą gruszkę wbijamy jednego goździka i wkładamy do marynaty. Gotujemy gruszki w marynacie n małym ogniu 8-10 minut. Owoce przekładamy do wyparzonych słoików. Zalewę gotujemy jeszcze 20 minut, następnie wlewamy ją do słoików z gruszkami, tak, żeby były całkowicie przykryte. Słoiki zamykamy, odstawiamy do ostudzenia. Przechowujemy w chłodnym i ciemnym miejscu. Gruszki są znakomitym dodatkiem do mięs i jako składnik sałatek. Pycha!

wtorek, 16 listopada 2010

cudowna klęska urodzaju

Tak oto wróciłam znad Rospudy objuczona wiejskimi jajami i smakowitymi, domowymi wędlinami.
Na drogę dostałam słój przepysznych kartaczy, do bagażnika zaś zapakowałam kolejnego dzika.
Jakby tego było mało - zawitał do nas dzisiaj Teść z koszykiem domowego miodu, naręczem swojskiej kiełbasy i przepyszną nalewką z tarniny... Pozostało mi po raz kolejny porzucić natrętne mysli o odchudzaniu.
Wystarczy jednak tych przechwałek - teraz muszę zebrać myśli i wykombinować, w jaki sposób przerobić te wszystkie pyszności, zwłaszcza że za niecały tydzień pojawi się idealna okazja do świętowania.
Póki co - na początek wezmę się za ciasto na pierniki.
Dziś jednak zaległe, szybkie danie (a właściwie dodatek) czyli pieczone ziemniaczki.
Dla mnie obowiązkowo z czosnkiem, masełkiem i rozmarynem. Nie widzę inaczej.

Ziemniaki pieczone z czosnkiem i rozmarynem
1 kg ziemniaków
50 g masła
4 ząbki czosnku
gałązka świeżego rozmarynu (lub 2 łyżeczki suszonego)
sól

Ziemniaki obieramy, kroimy w ćwiartki, wrzucamy na 5 minut do gotującej się, osolonej wody. Odcedzamy.
Przestygnięte, osuszone ziemniaki, wysypujemy na blachę wyłożoną papierem do pieczenia, nacieramy posiekanym czosnkiem, rozmarynem i masłem. Solimy, jeśli to konieczne.
Blachę wstawiamy do piekarnika nagrzanego na 180C i pieczemy 40-45 minut na termoobiegu. 10-15 minut przed końcem pieczenia włączamy dodatkowo funkcję "grill".
Smacznego!

piątek, 2 lipca 2010

naleśniki i puński jarmark

Powoli szykuję się do wyjazdu.
Myślami jestem już w krainie jagód, poziomek i bezkresnych lasów.
Robię również porządki w przetworach. Dojadamy ostatnie słoiczki z zeszłego roku.
Mam nadzieję wrócić jesienią ze świeżym zapasem konfitur i wszelakiej maści grzybów.
Dziś zapraszam na najzwyklejsze, najpyszniejsze naleśniki. Z twarogiem i konfiturą z jagód.

Naleśniki z twarogiem i konfiturą jagodową

2 jajka
300 g mąki
250 ml przegotowanej letniej wody
250 ml letniego mleka
szczypta soli
kawałek słoniny do smażenia
nadzienie:
200 g twarogu
1 żółtko
cukier waniliowy
1-2 łyżki cuktu
1-2 łyżki śmietany (w zależności od użytego twarogu, gdy farsz okaże się zbyt suchy)
2 łyżki masła do podsmażenia naleśników
polewa: domowa konfitura z jagód

Jajka ubijam mikserem, dodaję wodę i mleko, następnei powoli dosypuję mąkę. Mieszam do momentu, aż powstanie jednolite ciasto, ale niezbyt długo (podobno zbyt długie miksowanie ciasta powoduje, że naleśniki tracą swoją puszystość). Odstawiam ciasto na 20 minut, żeby odpoczęło. Następnie rozgrzewam patelnię, smaruję kawałkiem słoninki nadzianej na widelec. Smażę na niezbyt dużym ogniu, tak aby naleśniki w trakcie smażenia ładnie nam podrosły, ale nie przypaliły się.
Twaróg miksuję z żółtkiem i cukrami, jeżeli konieczne dodaję odrobinę śmietany.
Naleśniki smaruję nadzieniem, składam na 4 lub zwijam w rulon.
Podsmażam na maśle, polewam konfiturą.
Smacznego!

Podczas porządkowania zdjęć z poprzednich wakacji odszukałam fotografie zrobione z okazji jarmarku 15 sierpnia w Puńsku.
Była to nieprawdopodobna impreza, na której (możecie wierzyć lub nie) ciężko było o znalezienie stoiska z chińską tandetą, królowało natomiast litewskie rękodzieło, domowe wędliny i sery.
Postanowiłam zamieścić te zdjęcia na blogu, ponieważ jarmark zrobił na mnie ogromne wrażenie.
Z pewnością w tym roku w połowie sierpnia również będę grasować w okolicach Puńska!


czwartek, 1 lipca 2010

z bobem...






















Bo z bobem to ja mam zwykle tak, że zjadam sam tuż po ugotowaniu.
Przyczyna tego jest prozaiczna: jest tak smaczny, że po prostu nie potrafię się mu oprzeć.
Dzisiaj jednak (po części ze względu na jego  koszmarną cenę 12 zł/kg) postanowiłam uczynić go bohaterem naszego obiadu.
Zapraszam więc na bób w dwóch odsłonach.






















Odsłona pierwsza:
Zupa ziemniaczana z bobem i majerankiem
(oryginał przepisu autorstwa Roberta Sowy znalazłam tu,
 u mnie z małymi zmianami)
1 litr bulionu (może być z kostki, ale ja nie uznaję)
500 g ziemniaków
500 g bobu
3 cebule (powinna być cebula i por - niestety, nie posiadałam pora)
2 ząbki czosnku (to ode mnie)
150 g łagodnego serka topionego (dałam nie łagodny - President Creme de bleu)
2 łyżki masła
3 plastry surowego, wędzonego boczku
garść świeżego majeranku (lub 1-2 łyżki suszonego)
sól, pieprz, gałka muszkatołowa do smaku

Bób zblanszowałam ok 5 minut z gorącej wodzie, odcedziłam, obrałam (oczywiście podjadając).
Ziemniaki obrałam, pokroiłam w kostkę i wrzuciłam wraz z połową bobu do gorącego bulionu.
Na maśle podsmażyłam cebulkę (tak, żeby zmiękła), następnie dodałam posiekany czosnek i poddusiłam jeszcze 2 minuty. Dorzuciłam do zupy. Całość gotowałam ok 20-30 minut, tak, żeby ziemniaki zmiękły.
Pod koniec gotowania dodać serek topiony, doprawić majerankiem, gałką, solą pieprzem.
Boczek i pozostały bób podsmażyłam na patelni. Nalałam zupę do miseczek, posypałam bobem i boczkiem. Pycha!






















Odsłona druga:
Sałatka z roszponką, pomidorkami koktajlowymi, bobem i fetą
1 op roszponki (lub zamiennie innej sałaty)
250 g bobu
200 g pomidorów koktajlowych
100 g czarnych oliwek (moje ulubione kalamata)
100 g sera typu feta (dałam grecki aristides )
sos:
1 ząbek czosnku
25 ml octu winnego (polecam biały ocet balsamiczny Mazetti)
50 ml oliwy z oliwek
mała łyżeczka miodu
mała łyżeczka musztardy dijon
sól, pieprz

Bób blanszuję w gotującej się wodzie ok 5 minut, odsączam na sicie, obieram i zostawiam do ostygnięcia.
W salaterce układam sałatę, bób, przekrojone na pół pomidorki, oliwki i pokrojony w kostkę ser.
Składniki na sos miksuję.blenderem. Polewam sałatkę sosem i natychmiast podaję.
Smacznego!

piątek, 25 czerwca 2010

pyszna tarta botwinkowa


















Lato, lato, lato czeka
razem z latem czeka rzeka
razem z rzeką czeka las
a tam ciągle nie ma nas....
14 dni do wyjazdu. Nie mogę się doczekać.
Robię na obiad szybką tartę i wracam do planowania wakacji :-)

Uwielbiam botwinkę. Jak już pewnie pisałam, za chłodnik dam się pokroić.
Niestety aura nie sprzyja wszelkiego rodzaju zimnym potrawom, pierwsze dni lata nas nie rozpieszczają.
Botwinkę przeznaczoną na chłodnik wykorzystałam więc w inny, równie pyszny sposób.
Zrobiłam tartę botwinkową, która bardzo smakuje ze szklaneczką maślanki.
Jest bardzo smaczna, sycąca i naprawdę nie tak pracochłonna, jakby się to mogło wydawać.

Tarta botwinkowa
składniki na ciasto (przepis od Lo):
250g mąki krupczatki
150g miekkiego masła
1 rozbełtane jajko
1 łyżka mleka
1/2 łyżeczki soli
składniki na nadzienie (zmodyfikowałam nieco przepis Liski):
1 spory pęczek botwinki z buraczkami
3 łyżki masła
pęczek koperku
3 łyżki kaparów
3-4 ząbki czosnku
100 g sera gruyere
100g mozarelli
2 jajka
100 ml śmietany
3 łyżki octu winnego
kminek, gałka muszkatołowa
sól, pieprz, cukier do smaku

Mąkę szybko zagniatam w misce z miękkim masłem, jajkiem, solą i mlekiem, tworzę kulę, zawijam w folię i wkładam na 1 godzinę do lodówki (można to zrobić dzień wcześniej).
Formę do tarty (lub w tym wypadku u mnie patelnia bez rączki) wykładam papierem do pieczenia, wylepiam ciastem, nakłuwam widelcem i wstawiam do piekarnika nagrzanego do 190C i podpiekam przez 15 minut (nigdy nie wysypuję ciasta fasolą i jakoś mi się nie podnosi).
W międzyczasie siekam botwinkę, ścieram na tartce buraczki. Masło rozgrzewam na patelni, dodaję posiekany czosnek, a po 1 minucie botwinkę, koperek i kapary. Przykrywam i duszę ok 3 minut, aż lekko zmięknie. Następnie podlewam octem winnym, doprawiam do smaku cukrem (można pominąć gdy mamy słodki ocet), solą, pieprzem, kminkiem i gałką. Jajka mieszam ze śmietaną, dodaję starty ser gruyere, sól, pieprz.Na podpieczone ciasto wykładam farsz, polewam jajkami i posypuję posiekaną mozarellą. Piekę w 190C przez 30 minut.
Podaję lekko ostudzoną z kubkiem maślanki. Naprawdę pycha!

A puszcza czeka...


poniedziałek, 21 czerwca 2010

kapusta głowa pusta i wspomnienie minionego lata

Ogarnął mnie nastrój" nicnierobienia".
Klasyczny leń wkradł się do kuchni.
Moje myśli powoli kierują się ku zbliżającym się wakacjom.
Jeszcze 17 dni i zaszyję się w samym środku Puszczy. Na 3 miesiące.
I jak tu myśleć o jedzeniu...?
W czeluści komputera znalazłam danie, które sfotografowałam już jakiś czas temu.
Jest to mój ulubiony przepis na młodą kapustę.
Przepis autorstwa Macieja Kuronia.

Młoda kapusta 

1 główka kapusty
1 cebula
250 ml bulionu
125 ml śmietany
sok z 1/2 cytryny
1/2 łyżeczki kminku
1 łyżka mąki
2 łyżki masła
cukier, sól

Kapustę po oczyszczeniu i opłukaniu szatkujemy. Cebulę obieramy i kroimy w drobną kostkę. Dusimy ją na maśle aż do zeszklenia, dodajemy kapustę, kminek, wywar, sok z połowy cytryny (może być trochę winnego octu), cukier i ewentualnie sól. Gotujemy na małym ogniu przez 15-25 minut. Na koniec, jednym płynnym ruchem wlewamy do kapusty wymieszaną z mąką śmietanę. Mieszamy i szybko zagotowujemy.
Smacznego!

I jeszcze widoczek z zeszłego roku....
Jeżeli ktoś wie, skąd zostało zrobione to zdjęcie, a ma ochotę na słoiczek zeszłorocznych poziomek - zapraszam do zabawy :-)



wtorek, 15 czerwca 2010

sezon na truskawki

Są dwa okresy w roku, do których niemiłosiernie tęsknię: sezon na truskawki i jesień w Puszczy.
Truskawki w czerwcu jem do obrzydzenia, tak żeby do następnego sezonu mieć przesyt.
Ciasta, pierogi, knedle, a przede wszytkim truskawki z cukrem i śmietaną.
Codziennie kupuję przynajmniej kilogram. Obowiązkowo.

Pierogi z truskawkami

500 g mąki
1 jajo
230 ml letniej, przegotowanej wody
szczypta soli
1 kg truskawek
cukier

Mąkę przesiewam do miski, dodaję jajo, wodę i sól, mieszam, aż powstanie kula. Wykładam na blat, zagniatam do uzyskania gładkiego, lśniącego ciasta (ok. 20 minut). Wkładam do torebki foliowej i zostawiam, żeby odpoczęło ok. 15 minut.
W tym czasie muję truskawki, odrywam szypiłki, co większe przekrajam na pół. Zostawiam na sicie, żeby obeschły.
Ciasto dzielę na 4 części, każdą część wałkuję, podsypując mąką i szklanką wykrajam placuszki.
Na każdy placek układam po 1 truskawce i lekko posypuję cukrem. Zlepiam brzegi i układam na czystą ściereczkę.
Pierogi wrzucam na gotującą się wodę, mieszam i zostawiam do wypłynięcia. Gotuję ok. 3-4 minut.
Podaję posypane cukrem i polane smietaną.
Pycha!



piątek, 11 czerwca 2010

sałatka grillowa

Tę sałatkę podpatrzyłam kilka lat temu u Macieja Kuronia i i od tej pory nieodłącznie towarzyszy nam w sezonie grillowym.
Jako, że widoków na grillowanie przez kilka następnych tygodni nie ma, a miałam na nią smaka - podałam ją jako dodatek do kurczaka z rożna. Wyszedł fajny, letni obiad.

Sałatka grillowa
500 g młodych ziemniaków
500 g młodej kapusty
2 młode cebulki
pęczek koperku
2 ogórki małosolne
pomidor
4 ząbki czosnku
25 ml białego octu winnego
50 ml oliwy z oliwek
sól, pieprz, cukier do smaku


Ziemniaki gotuję w mundurkach, studzę, obieram i kroję w grube talarki.
Kapustę siekam drobno, posypuję solą, pieprzem i zostawiam na 10 minut, żeby puściła sok. Delikatnie wyciskam.
W misce układam ziemniaki, na nie kapustę, posiekaną cebulkę, pomidora i ogórki, posypuję wszystko koperkiem.
Sos: mieszam ocet (lub sok z cytryny) z oliwą, posiekanym czosnkiem, solą i pieprzem. Polewam sałatkę.
Smacznego!


Przepis bierze udział w akcji:

czwartek, 10 czerwca 2010

małosolne


Małosolne, obok chłodnika, to pozycja obowiązkowa w mojej letniej kuchni.
Są pyszne zarówno same, a także jako dodatek do wszelkiego rodzaju sałatek.
Jako, że znad Rospudy przywiozłam pół bagażnika kiełbasy z dziczyzny - małosolne stworzyły z nią odlotowy duet (oczywiście wsparty kromeczką domowego chleba). Niebo w gębie!

Ogórki małosolne

1 kg ogórków
1 litr wody
1 łyżka soli (z lekką górką)
5 ząbków czosnku
1/2 cebuli
kilka gałązek kopru
kawałek korzenia i kilka liści chrzanu
garść czerwonego pieprzu

Umyte ogórki układam ciasno w kamiennym garnku. Przetykam przyprawami i zalewam gorącą, osoloną wodą. Przykrywam i zostawiam na 2 dni w ciepłym miejscu.
Gotowe.

środa, 9 czerwca 2010

upał w mieście. tortilla.

Tydzień nad Rospudą. Moja ukochana Suwalszczyzna. 
Rzeka, konie, las i soczysta zieleń wokół. Bajka.
Po takim urlopie powrót do metropolii jest dla mnie zawsze szczególnie bolesny.
Zawitałam do domu, ogarnęłam się nieco, nastawiłam małosolne, zrobiłam kompot z rabarbaru. 
Upał w mieście sprawia, ze ochota na gotowanie pojawia się dopiero wraz z zachodem słońca.
W ciągu dnia szukam inspiracji na dania proste i prędkie w wykonaniu.
Mamy sezon na pyszne młode ziemniaczki. Z takich najlepiej smakuje tortilla.
Podana z sałatą lub ogórkiem małosolnym i kwaśnym mlekiem to idealny letni obiad.

Tortilla española
porcja dla 4-5 osób (patelnia o średnicy 25 cm)
1 kg ziemniaków
6 jaj
2 średnie cebule
sól
pieprz ziołowy
olej do smażenia

Ziemniaki obieram i kroję na plasterki, płuczę pod zimną wodą i dokładnie osączam na ręczniku papierowym. Cebulę kroję w grubą kostkę. na spore kawałki. Smażę ziemniaki partiami na głębokim, gorącym tłuszczu aż do zrumienienia. Usmażone ziemniaki przekłam na sitko, aby obciekł nadmiar tłuszczu. W połowie ostatniego smażenia ostatniego smażenia ję cebulę i zostawiam wszystko do ostygnięcia.
W salaterce ubijam białka ze szczyptą soli na sztywno, następnie wkręcam w nie po jednym żółtku. Przestudzone ziemniaki wraz z cebulą mieszamz jajkami, doparwiam do smaku solą i pieprzem i odstawiam całość na około 20 minut.
Na patelni rozgrzewam oliwę, wylewam masę i zmneijszam ogień. Piekę, aż masa się zetnie. W międzyczasie potrząsam lekko patelnią, żeby masa się nie przykleiła do dna. Przy pomocy talerza, przewracam tortillę na drugą stronę i piekę jeszcze przez około 5 minut. Zdejmuję z ognia i odstawiam do na 10 minut do ostygnięcia.
Tortillę można również z powodzeniem jeść na zimno, pokrojoną w małe kawałki.
Smacznego!


środa, 26 maja 2010

sezon na rabarbar II

Przepis wypatrzony u Lo.
Genialny rabarbarowy chutney.
Z kromką domowego chleba i plastrem dobrej szynki - wyśmienite.
Z pewnością świetnie sprawdzi się również jako dodatek do mięs.
Zrobienie go nie zajmuje więcej niż 20 minut.

Chutney rabarbarowy

1 łyżeczka nasion gorczycy
200 g rabarbaru pokrojonego w 2 cm kawałki
skórka starta z jednej cytryny
1 mała czerwona cebula drobno posiekana
1 łyżeczka startego świeżego imbiru
75 ml wody
50 g suszonych żurawin
50 g rodzynek
3 łyżki brązowego cukru
2 łyżki octu balsamicznego
sól morska i pieprz (do smaku)
W rondelku na średnim ogniu podgrzać ziarna gorczycy. Jak zaczną pękać dodać wszystkie pozostałe składniki (oprócz soli i pieprzu). Gotować około 5 - 7 minut do zmięknięcia rabarbaru. Zwiększyć ogień i cały czas mieszając gotować kolejne 5 minut, aż masa zgęstnieje. Posolić, popieprzyć, wymieszać. GOTOWE.
Można przechowywać w lodówce do tygodnia.

wtorek, 25 maja 2010

Szparagi 'a la Iwaszkiewicz


Jako fanka Iwaszkiewicza nie miałam wyjścia - musiałam je zrobić.
Biorąc pod uwagę, iż pan Jarosław z niejednego pieca chleb jadł, a była to jego ulubiona przekąska - spodziewałam się po tem daniu wiele. I nie zawiodłam się. Jest pyszne.
Gwarancją powodzenia jest naprawdę solidne zapieczenie potrawy.
Zapraszam na:

Szparagi 'a la Jarosław Iwaszkiewicz

Składniki:
1 pęczek szparagów
3 jaja na twardo
200 g pomidorków koktajlowych
50g parmezanu

Sos beszamelowy:
2 łyżki mąki
2 łyżki masła
250 ml mleka
szczypta gałki muszkatołowej
sól, biały pieprz
Szparagi myję, odłamuję końcówki i obieram obieraczkę do warzyw od połowy. Związuję gumką i wstawiam na sztorc "po szyję" do gotującej się, lekko osolonej wody. Gotuję 5 minut.
Ugotowane szparagi, układam w ogniotrwałym naczyniu grubo wysmarowanym masłem, pomiędzy nie wkładam połówki pomidorków i ćwiartki jaj ugotowanych na twardo. Całość pokrywam grubą warstwą beszamelu, posypuję utartym serem (najlepiej parmezanem) i wstawiam do piekarnika nagrzanego do 150C. Gdy wierzch naprawde porządnie się przyrumieni (u mnie ok. 30 minut) potrawa jest gotowa.
Przygotowanie sosu beszamelowego:
Robimy białą zasmażkę. Rozpuszczamy masło i dodajemy mąkę, mieszamy. Dolewamy mleko jednym, płynnym ruchem i podgrzewamy cały czas mieszając, tak żeby nie było grudek. Gdy sos zgęstnieje doprawiamy go gałką muszkatołową, solą i pieprzem.
Smacznego!



piątek, 21 maja 2010

duża woda

Okrutny żywioł. W napięciu czekamy na przejście fali kulminacyjnej.
Niebo huczy. Wszędzie helikoptery. 
Nie mogę czekać bezczynnie. Gotuję zupę.
Pewnie wieczorem znów pójdę nad rzekę.

Zupa z ciecierzycy
(na podstawie książki "Tradycyjna kuchnia włoska")
porcja dla 4 osób

200g ciecierzycy
200g boćwiny
200 ml przecieru pomidorowego
1 duża cebula
2 solone sardele (anchovies)
3 ząbki czosnku
4 łyżki startego sera peccorino (parmezan)
8 kromek bułki
4 łyżki oliwy
sok z 1/2 cytryny
sól
pieprz

Ciecierzycę moczę w wodzie przez 12 godzin. Następnie odcedzam, przesypuję do garnka, zalewam wodą i gotuję ok. 1 godziny. Wystudzoną odcedzam i obieram z cienkiej skórki.
Boćwinę siekam i gotuję w 3/4 szklanki lekko osolonej wody ok. 5 minut, zakwaszam sokiem z cytryny.
Czosnek, posiekane sardelę i cebulę duszę na oliwie
na małym ogniu, aż ryba się rozpadnie a cebula zeszkli.
Dodaję ciecierzycę, boćwinę wraz z wodą z gotowania, przecier pomidorowy i ok 2 szklanek gorącej wody.
Gotuję ok. 30 minut na małym ogniu. Jeśli zupa jest za gęsta - należy dodać więcej wody.
Kromki bułki opiekam w piekarniku. Zupę wlewam do miseczek, posypuję serem i podaję z grzankami.
Pycha!

***
Most Poniatowskiego, 21.05 piątek godz. 7.00