Tęczowy tort

Od czterech lat 1 listopada jest dla nas wyjątkowym świętem.
To dzień narodzin naszej Tośki!
W tym roku uczciliśmy go tęczowym tortem.

Przepis pochodzi z Moich Wypieków.

Tęczowy tort

Składniki na ciasto (6 blatów):

• 226 g masła
• 220 g cukru
• 5 białek
• 2 łyżeczki ekstraktu z wanilii
• 375 g mąki pszennej
• 4 łyżeczki proszku do pieczenia
• pół łyżeczki soli
• 355 g mleka

Wszystkie składniki powinny być w temperaturze pokojowej.

Mąkę, proszek do pieczenia, sól - przesiać.

Masło umieścić w misie miksera i zmiksować na gładką, puszystą masę. Dodawać stopniowo cukier, cały czas miksując. Wbijać białka, jedno po drugim i miksować. Dodać ekstrakt i zmiksować.

Do zmiksowanej masy maślanej dodawać na zmianę mleko i składniki suche, miksując do połączenia składników.

Ciasto zważyć, otrzymany wynik podzielić na 6. Każdą część ciasta umieścić w osobnej miseczce. Dodać barwników: fioletowy, niebieski, zielony, żółty, pomarańczowy, czerwony. Wymieszać dokładnie z ciastem, do otrzymania jednolitej barwy.

Ciasto przełożyć do 6 foremek aluminiowych o średnicy 21 cm (do 23 cm) i piec około 15 - 20 minut w temperaturze 190ºC, do tzw. suchego patyczka.

Wyjąć z piekarnika, ostudzić.

Krem z bitej śmietany i mascarpone:

• 900 ml śmietany kremówki (36%)
• 250 g serka mascarpone
• kilka łyżek cukru pudru, do smaku
• ekstrakt waniliowy lub cytrynowy

Śmietanę kremówkę ubić, pod koniec ubijania dodając cukier puder i ekstrakt. Dodać serek mascarpone i wymieszać.

Poszczególne blaty ciasta przekładać kremem:

Blat fioletowy położyć na paterze i posmarować kremem, następnie to samo uczynić z niebieskim, zielonym, żółtym, pomarańczowym, czerwonym, wierzch i boki tortu również posmarować kremem śmietankowym.
Cały tort schłodzić w lodówce przez minimum 3 godziny. Ciasto jest wilgotne, dlatego nie warto już go nasączać.

BARWNIKI:

Używamy barwników w żelu, barwniki w płynie się nie nadają. Do każdej części ciasta dodałam około 1 - 1,5 ml barwnika (bardzo mało). Użyłam barwników firmy  Wilton (żele w kubeczku, nie w tubce do dekoracji). Pomyślcie o tym, by nie kupować wszystkich 6 kolorów, ponieważ żele są ogromnie wydajne. Wystarczy kupić podstawowe kolory: żółty, niebieski, czerwony. Kolor drugorzędny czyli pomarańczowy można otrzymać mieszając odrobinę żółtego i czerwonego, kolor fioletowy - mieszając czerwony i niebieski, wreszcie zielony - mieszając niebieski i żółty.  Kolor ciasta po dodaniu barwnika zazwyczaj nie odzwierciedla koloru po upieczeniu. Kolory po upieczeniu wychodzą bardziej żywe i ciemne.

Smacznego :)

addio pomidory!

"Minął sierpień, minął wrzesień, znów październik i ta jesień
Rozpostarła melancholii mglisty woal.
Nie żałuję letnich dzionków, róż poziomek i skowronków,
Lecz jednego, jedynego jest mi żal..."

Zapraszam na domowy keczup Jamiego Oliviera.
Pyszny!

Domowy keczup pomidorowy
(przepis na 500 ml)

1 duża czerwona cebula, grubo posiekana
1 łodyga selera naciowego, grubo posiekana
1/2 bulwy kopru włoskiego, grubo posiekanej
3 cm kawałek świeżego imbiru, obrany i grubo posiekany
2 ząbki czosnku, obrane, posiekane na plasterki
1/2 świeżej czerwonej papryczki chilli, oczyszczonej z nasion, drobno posiekanej
1 pęczek bazylii, posiekanej
1 łyżka nasion kolendry
2 goździki
1 łyżeczka świeżo zmielonego czarnego pieprzu
sól morska
1 kg posiekanych pomidorów
200 ml czerwonego octu winnego
70 g miękkiego brązowego cukru

Wszystkie warzywa, poza pomidorami, wrzucamy do rondla z grubym dnem. Dodajemy kilka łyżek oliwy, imbir, czosnek, chilli, bazylię, kolendrę i goździki, pieprz i sól. Dusimy na małym ogniu 10-15 minut, często mieszając. Dodajemy wszystkie pomidory i 350 ml zimnej wody. Doprowadzamy sos do wrzenia i gotując na małym ogniu redukujemy o połowę. Dodajemy listki bazylii i miksujemy sos w malakserze lub blenderem, a następnie dwukrotnie przecieramy przez sito. Przelewamy sos do czystego garnka, dodajemy ocet i cukier. Gotujemy na małym ogniu, aż część płynu odparuje, a sos osiągnie konsystencję keczupu. Doprawiamy do smaku i przelewamy do wysterylizowanych butelek. Szczelnie zamykamy i pasteryzujemy w piekarniku nagrzanym do 140C ok. 20 minut.

Smacznego!

I jeszcze Pan Wiesław we własnej osobie:

bazyliowe kulki w oliwie

Jestem seromaniakiem. Totalnym.
Cóż więc mogłam odpowiedzieć na pytanie "Chcesz domowy kozi ser?"
Tak więc weszłam w jego posiadanie.
Aksamitny, genialny, przepyszny, półtorakilogramowy kawał koziego twarogu.
 

Zapraszam na pyszne kulki serowe w oliwie.
Do sporządzenia ich z powodzeniem możemy wykorzystać również tłusty, wiejski twaróg krowi, choć z serem kozim są naprawdę niepowtarzalne.

Bazyliowe kulki serowe w oliwie

300 g świeżego koziego twarogu
2 ząbki czosnku
2-3 łyżeczki bazylii w oliwie*
sól morska
świeżo zmielony pieprz
250 ml dobrej oliwy

Czosnek siekam, dokładnie miksuję z bazylią, następnie dodaję twaróg. Całość dokładnie mieszam do uzyskania jednolitej masy. Doprawiam do smaku solą i pieprzem, a następnie rękami lekko zwilżonymi w oliwie formują niewielkie kulki. Ser umieszczam w słoiku (2-3 słoiczki 250 - 300 ml) zalewam oliwą i odstawiam w chłodnym miejscu na ok. 3 dni.

Polecam!

* nadmiar bazylii siekam w blenderze, po czym dodaję niewielką ilość oliwy, przekładam do słoika i przechowuję do kilku miesięcy w lodówce.

węgierka über alles!

Jak co roku o tej porze węgierki całkowicie zdominowały moją kuchnię.
Dziś pyszny sos do mięs, wędlin, a przede wszystkim serów.
Bardzo polecam!

Chutney śliwkowy

2 kg śliwek (u mnie koniecznie węgierek!)
500 g czerwonej cebuli
200 g rodzynek
2 ząbki czosnku
kawałek imbiru (ok. 5 cm)
1 szklanka czerwonego wina
0,5 szklanki octu winnego balsamicznego
150g miodu
4 łyżeczki nasion czarnej gorczycy
3 łyżeczki soli
1 łyżeczka chilli

Śliwki wypestkowujemy, kroimy na ćwiartki i wrzucamy do rondla z grubym dnem. Dodajemy drobno posiekaną cebulę, poszatkowany czosnek, imbir oraz pozostałe składniki. Całość smażymy na małym ogniu, często mieszając, aż sos zrobi się gęsty (ma mieć konsystencję powideł).

Sos przekładamy do wyparzonych słoików, zakręcamy i pasteryzujemy (gorące słoiki wkładamy do piekarnika nagrzanego do 130C na ok. 25 minut, wyjmujemy i stawiamy do góry dnem, aż całkowicie wystygną). Pycha!

piknikowy nastrój. tarta śliwkowo - migdałowa.

 
















Październikowe słońce, tarta śliwkowa, piknik nad Wisłą.
Taka jesień może trwać nieustannie, aż do kwietnia!

Węgierki, migdały i duużo masła.
Ciasta piekę ostatnio sporadycznie - niech więc będzie "na bogato".
Zapraszam na pyszną tartę wg przepisu Jamiego O. (z drobnymi zmianami).

Tarta śliwkowa
(przepis na tartę o średnicy 28 cm)

Ciasto:
250g mąki krupczatki
125 g zimnego masła
1 jajko
50 g cukru pudru
skórka starta z 1/2 cytryny
1 łyżka zimnego mleka
szczypta soli

Krem migdałowy:
280 g mąki migdałowej
50 g mąki pszennej
1 laska wanilii
250 g masła pokrojonego w kostkę
250g drobnoziarnistego cukru
3 duże wiejskie jaja

Dodatkowo:
500g śliwek węgierek
1/2 szklanki powideł śliwkowych
1/2 łyżeczki przyprawy do pierników
50 g płatków migdałowych

Mąkę rozcieramy z masłem, aż powstanie kruszonka, następnie dodajemy pozostałe składniki i szybko zagniatamy ciasto. Zawijamy je w folię, spłaszczamy i wstawiamy do lodówki na min. 1 godzinę.

 Formę do tart smarujemy masłem, schłodzone ciasto rozwałkowujemy (zwykle robię to przez pergamin) i wykładamy nim formę, tworząc rant. Wstawiamy formę z ciastem na ok. 1 godziny do zamrażalnika.

W tym czasie przygotowujemy krem migdałowy. W malakserze ucieramy masło z cukrem na puszystą masę, następnie dodajemy po jednym jajko oraz wydrążony miąższ z laski wanilii. Na koniec dodajemy mąkę migdałową i pszenną, mieszamy wszystko, aż powstanie gładki krem, który następnie schładzamy w lodówce przez min. 0,5 godziny, aby stężał.

Rozgrzewamy piekarnik do 180C i podpiekamy ciasto przez ok. 10 minut. Na ciasto wykładam papier do pieczenia, na który następnie wysypuję fasolę - dzięki temu ciasto utrzymuje kształt i nie podnosi się. Po tym czasie zdejmujemy papier i podpiekamy je jeszcze kolejne 5 minut. Odstawiamy ciasto do przestygnięcia, piekarnik pozostawiamy włączony.

Przekrajamy śliwki na pół i usuwamy pestki. 

Na przestygnięte ciasto nakładamy łyżką powidła wymieszane z przyprawą do piernika. Na nie wykładamy krem migdałowy i równomiernie go rozsmarowujemy. Na wierzchu rozkładamy śliwki i wciskając je lekko w krem posypujemy płatkami migdałowymi. Ciasto wkładamy na ok. 1 godzinę do piekarnika. Gdy tarta pięknie się przyrumieni, wyjmujemy ją z piekarnika i odstawiamy do wystygnięcia.

Dodatkowo tartę możemy skropić odrobiną lukru (w tym celu mieszamy kilka łyżek cukru pudru z odrobiną ciepłej wody).

przerwa techniczna

Po miesięcznym pobycie w serwisie mój komputer wciąż nie działa. 

W dniu jutrzejszym wybiera się w kolejną (mam nadzieję, że już nie tak długą) podróż do HP...

W sumie dobrze się składa, bo aparatu również w chwili obecnej nie posiadam :-/

 

Nie zamierzam się jednak tym stresować - planuję kolejną podróż w miejsce bez komputera i internetu.

Jadę na wieś robić przetwory! A zapowiada się duuużo pracy...

Powyższy kolaż to rzut oka na ziołowy ogródek latem tego roku. Klęska urodzaju :-)!

czerwono - czarne

Kto jeszcze nie zdążył zrobić galaretki porzeczkowej - biegiem na targ (a szczęśliwcy - do ogródka)!
Powoli kończy się sezon na te niedoceniane owoce.
Wiecie, że porzeczki zawierają duże ilości witaminy C i PP, korzystnie wpływają na procesy przemiany materii i zwiększają odporność organizmu?
O walorach smakowych nie będę się zbytnio rozpisywać. Powiem tylko jedno: obydwie galaretki są PRZEPYSZNE (nie wiem, która bardziej).

Galaretka z czerwonej porzeczki
(świetny przepis ze strony Państwa Adamczewskich)

2 kg czerwonej porzeczki, ok. 2 kg cukru. 
1. Porzeczki umyć, włożyć do dużego garnka o grubym dnie i wlać około szklanki wody. Przykryć pokrywką i postawić na ogniu, aby spowodować ” puszczenie soku” przez owoce.
2. Przelać zagrzaną lub zagotowaną porzeczkę do dużego durszlaka, odlewając w ten sposób sok, po czym przetrzeć miąższ przelewając jeszcze po trochu odrobiną wody. W durszlaku lub sicie po przetarciu powinny pozostać pestki, skórki i szypułki, które należy wyrzucić.
3. Wymierzyć ilość uzyskanego soku, powinno go być około 6 – 7 szklanek, dodać do niego o jedną szklankę więcej cukru (czyli około 2 kg) i zagotować galaretkę.
4. Gotować galaretkę mniej więcej 3 - 5 minut od momentu wrzenia, mieszając, aby nie wykipiała. Dzięki pektynom zawartym w porzeczkach galaretka łatwo się zetnie.
Uwaga: Uprzednio należy przygotować, jak do wszystkich innych przetworów słoiczki i zakrętki: starannie umyć je, następnie zagotować w garnku z wrzącą wodą lub wstawić do nagrzanego piekarnika na około 15 minut.
Ostudzone i suche już słoiczki radzę jeszcze przepłukać kilkoma łyżkami spirytusu (można je kolejno płukać tą sama porcją spirytusu), i potrząsając dezynfekować zarówno słoik jak przykrywkę.
Galaretka porzeczkowa może stanowić zarówno dodatek do deserów, wypieków jak i być podstawą doskonałego sosu Cumberland. Polecam.

Galaretka z czarnej porzeczki (na zimno)
(genialny przepis zaczerpnięty od Buruuberii)

1 litr miaąższu przetartego z czarnych porzeczek
1 litr cukru kryształu

Na samym początku przygotowałam słoiczki, gdyż galaretka żeluje się bardzo szybko. Następnie dokładnie przebrałam i opłukałam owoce. Porzeczki dobrze odsączyłam, odczekałam godzinę by dobrze obeschły na durszlaku. Następnie zmiksowałam je na gładką niemal pulpę, po czym przecierałam partiami przez sitko . Z owych 2 litrów całych porzeczek powstało po przetarciu prawie 4 szklanki miąższu, do których dodałam prawie 4 szklanki cukru (z czego otrzymałam 8 200ml słoiczków galaretki) i mieszałam cukier aż się rozpuści, około 5-7 minut. Galaretkę nałożyłam do małych słoiczków, na wierzch galaretki nalałam zgodnie około 1/2 łyżeczki spirytusu, podpaliłam i natychmiast, jeszcze gdy spirytus płonął, zakręciłam słoiczek. Smacznego!

 

Czerwono - czarne galaretki robiłam TRZYNASTEGO :-)